YÜREĞİNİZDE YEŞİL BİR DAL AVCUNUZDA DA

KIRMIZI BİR GÜL OLSUN DAİMA!....

Gülay

Nedense her bayram aklıma küs olduklarım gelir elime telefonumu alır önce küs olduğum birileri var mı diye bakarım onları ararım.Aslında hayatımın şu anına kadar küs kaldığım kimse olmadı kolay kolay bir kaç istisnai durum hariç.Sevmiyorum kini, öfkeyi,sevgisizliği ve çok kırılmadığım sürece genel de affetmekten yanayım insanları. Ama nedense sanki hayat beni sınarcasına karşıma öyle insanlar çıkarıyor ki tüm inandıklarım adına değer yargılarım adına zorluyorum kendimi.

İnsanlar dostluğun sevginin değerini bilmiyorlar yazık ki ve o güzelim içtenliği sevgiyi saygıyı bir çırpıda nasıl da yok etmeyi başarıyorlar nedense …

Sonra da sevgiden saygıdan bahsediyoruz insan kendisine yapılmasını istemediği şeyleri bence başkalarına da yapmamalı küçümsememeli karşısındaki insanları.

Bana bir gün fikirlerine çok değer verdiğim bir ablam şöyle demişti.” Gülay’cım bir insanın kendine saygısı yoksa başkalarına da yoktur “diye devam etmişti sözüne üzerinden yıllar geçti ve ben her geçen gün bu sözün aslında ne kadar önemli olduğunu ve ne demek istediğini daha iyi anladım. Canım Zuhal ablacığım bilmiyorum şu an nerelerdesin ama ben inan senin beni koyduğun o değere layık olmak için çabalıyorum yeri geliyor isyan ediyorum öfkeleniyorum kırılıyorum ama içimde daima yeşil bir dal bulundurmaya çalışıyorum. Ve ne kadar kırılırsam kırılayım onu uzatıyorum ve kırgınlığımı da gözyaşlarımla yok edip gidiyorum.

Oysa yaşamın kaynağı çok değerli iki kelimede saklı sevgi ve saygı…..

Onları tüketmeyelim sevmeyebiliriz ama saygı duyalım insanlara ….

Tıpkı şu mısralarda olduğu gibi;

Kötülükleri iyilikle karşıla;

Görgüsüzce muamelelere aldırış etme

İnsan düşünceleri ve yaptıkları ile kendi karakterini yansıtır

Sen görgüsüzce davranışlara aldırış etme

Ve kendini bilmezlere karşı daima sabırlı ol…….

İnanıyorum! bir gün kazanan bizim sevgi dolu yüreklerimiz olacak.

Affetmek yenilmek değildir!Affetmek gurura karşı kazanılmış en güzel zaferdir!.....